«Όλα σου τα έμαθα, μα ξέχασα μια λέξη»
Μοναδικό διδακτικό μυθιστόρημα του καθηγητή Δ. Μπουραντά που τιμήθηκε με το βραβείο αναγνωστών

Θέλετε να «ζήσετε τη ζωή σας και να μην αφήσετε να σας ζήσει αυτή»; Το βιβλίο του Δημήτρη Μπουραντά «Όλα σου τα ’μαθα, μα ξέχασα μια λέξη»,
από τις εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ που ήδη έγινε best seller, μπορεί να σας μάθει αυτά που δε διδάσκονται στα σχολεία.

Δαμουλιάνου (Καθημερινή). Η πρωτοτυπία του  βιβλίου έγκειται στο ότι ο συγγραφέας –κορυφαίος καθηγητής του Μάνατζμεντ και της Ηγεσίας στην Ελλάδα, με διεθνή αναγνώριση– μέσα από την πλοκή, που σε κρατά σε συνεχή εγρήγορση, διατυπώνει έννοιες και αρχές, που πηγάζουν
από τις επιστήμες τις φιλοσοφίας, της ψυχολογίας, της κοινωνιολογίας και του μάνατζμεντ. Γνώσεις απαραίτητες για κάθε άνθρωπο που
θέλει να καθορίσει τη μοίρα του και να μην αφήσει να την καθορίσουν οι άλλοι.
“Ένα μάθημα βιοσοφίας, μια διακήρυξη ελευθερίας επιλογών, μια διδασκαλία για την ηγεσία και τη σχέση της με τη μοναξιά, τον ναρκισσισμό και το ιστορικό γίγνεσθαι” χαρακτήρισε το βιβλίο ο Μίμης Ανδρουλάκης. Ενώ και ο Αλέξης Τσίπρας το χαρακτήρισε “μάθημα ηγεσίας”.
Ο Λουκάς Παπάζογλου Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας, βρίσκει τη μυθοπλασία “πρωτότυπη και ιδιαίτερα συναρπαστική, καθώς είναι οικεία και ο αναγνώστης εντοπίζει στην ιστορία των πρωταγωνιστών πολλά στοιχεία και στιγμές της δικής του ζωής”. Έχουμε να κάνουμε με ένα μοναδικό στο είδος του βιβλίο που απευθύνεται σε δασκάλους, γονείς και πολίτες που βάζει τον αναγνώστη σε μια πορεία εσωτερικής ενατένισης και πνευματικής ενδυνάμωσης” επισημαίνει ο  Νίκος Κουτσιανάς (Πρόεδρος της Apivita).  Στο τέλος του βιβλίου  ο αναγνώστης ανακαλύπτει μόνος του την λέξη που ο συγγραφέας “ξέχασε” να του μάθει, και ταυτίζεται κι αυτός όπως και ο συγγραφέας με τα λόγια του Κίρκεγκορ που «υποστήριξε ότι ο άνθρωπος που χάνεται μέσα στο πάθος του χάνει λιγότερα από εκείνον που χάνει το πάθος του».
«Αν είχαμε δύο ζωές, δεν θα σκεφτόμουν ποτέ να γράψω τούτο το διδακτικό μυθιστόρημα. Δε θα ωφελούσε καθόλου ούτε εσάς ούτε εμένα. Θα ζούσαμε την πρώτη μας ζωή σαν πρόβα, σαν δοκιμή, για να μάθουμε να ζήσουμε όπως θα θέλαμε τη δεύτερη. Αν πεθαίναμε δύο φορές, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα πεθαίναμε τη δεύτερη καλύτερα από την πρώτη. Δυστυχώς, δεν είναι έτσι. Η ζωή μας είναι μόνο μία και μικρής διάρκειας. Αυτό το θέατρο μπορούμε να το παίξουμε μόνο μία φορά. Χωρίς πρόβα, χωρίς δοκιμή. Γι’ αυτό πρέπει να το παίξουμε όσο γίνεται καλύτερα για μας τους ίδιους και για αυτούς που αγαπάμε». (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου).