Αξιολόγηση σχολείων Β/βάθμιας Εκπαίδευσης σε ότι αφορά το γνωστικό αντικείμενο της φυσικής αγωγής

Πανελλήνια Ένωση Πτυχιούχων Φυσικής Αγωγής

14o Πανελλήνιο Συνέδριο Φυσικής Αγωγής

Η Πανελλήνια Ένωση Πτυχιούχων Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (Π.Ε.Π.Φ.Α) διοργανώνει την 27, 28 και 29 Ιανουαρίου 2012 το 14ο Πανελλήνιο Συνέδριο Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού, στη Λάρισα, με κεντρικό θέμα: «Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗ ΦΥΣΙΚΗ ΑΓΩΓΗ,ΤΟΝ ΣΧΟΛΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ» Το Συνέδριο περιλαμβάνει: Ειδικές εισηγήσεις, Στρογγυλές Τράπεζες, προφορικές επιστημονικές ανακοινώσεις, poster, ολοκληρωμένες (full paper) και εξειδικευμένα σεμινάρια. Οι θεματικές ενότητες και τα εξειδικευμένα σεμινάρια του 14ου Πανελληνίου Συνεδρίου

Η φυσική αγωγή σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.
Προτάσεις για τη δημιουργία του πρότυπου αθλητικού σχολείου
Σχολικά πρωταθλήματα
Η μετεξέλιξη των Γραφείων Φυσικής Αγωγής
Σεμινάριο Ελληνικών Παραδοσιακών Χορών.
Αθλητικές Ομοσπονδίες: η καρδιά του Ελληνικού Αθλητισμού. Προτάσεις για τη λειτουργία και βιώσιμη ανάπτυξή τους.
Θέματα μαζικής άθλησης, ιδιωτικών και δημόσιων γυμναστηρίων
Σεμινάριο Ελληνικών Παραδοσιακών Χορών
Σεμινάριο αποκατάστασης αθλητικών κακώσεων και περιδέσεις

Περισσότερα...

Κυριακή, 20 Μαΐου 2012

Αίτηση Συμμετοχής

Video ΠΕΠΦΑ

Επισκέπτες

Έχουμε 4 επισκέπτες συνδεδεμένους

Αρχική

Επιστημονικό Περιοδικό

Αξιολόγηση σχολείων Β/βάθμιας Εκπαίδευσης σε ότι αφορά το γνωστικό αντικείμενο της φυσικής αγωγής

Αξιολόγηση σχολείων Β/βάθμιας Εκπαίδευσης σε ότι αφορά το γνωστικό αντικείμενο της φυσικής αγωγής
Σωτήρης Καρώ

Προϊστάμενος Γραφείου Φυσικής Αγωγής Δ΄ Δ/νσης Αθήνας, Ν. Σμύρνη

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Με τον όρο αξιολόγηση νοείται η διαδικασία αποτίμησης της ποιότητας της παρεχομένης εκπαίδευσης και του βαθμού υλοποίησης των σκοπών και των στόχων της, όπως αυτοί καθορίζονται από την ισχύουσα νομοθεσία. Έτσι σύμφωνα με τα δεδομένα μας, ζητάμε την δημιουργία μιας συστηματικής διαδικασίας, που θα έχει σαν στόχο την αποτίμηση της εκπαίδευσης που παρέχεται στα σχολεία της Β΄/Βάθμιας εκπαίδευσης της αρμοδιότητός μας, στο μάθημα της Φυσικής Αγωγής προκειμένου να γίνει ανίχνευση και να εντοπιστεί ο βαθμός της επίτευξης των επιδιωκόμενων εκπαιδευτικών σκοπών και στόχων που απορρέουν τόσο από το ιδεώδες της Φυσικής Αγωγής όσο και από τις ανάγκες ένταξης των εκπαιδευομένων στο εκάστοτε κοινωνικό πολιτισμικό και εκπαιδευτικό πλαίσιο.
Ο σκοπός της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών μονάδων   που μας ενδιαφέρει, επικεντρώνεται στην ανίχνευση και τον εντοπισμό της επίτευξης των επιδιωκόμενων εκπαιδευτικών σκοπών και στόχων του μαθήματος της Φ.Α. και στην παρακολούθηση του εκπαιδευτικού συστήματος έτσι ώστε, αφού μελετηθούν τα δεδομένα, να εξασφαλιστεί μέσω της ανατροφοδότησης, η δυνατότητα παρεμβάσεων με στόχο:
-τη βελτίωση και τη διασφάλιση της ποιότητας της εκπαίδευσης,
-την επιτυχία της εφαρμογής του εκπαιδευτικού προγραμματισμού,
-τη μεγαλύτερη δυνατή αξιοποίηση των πόρων, -ανθρώπινων και οικονομικών.
-τον εμπλουτισμό των εκπαιδευτικών μέσων,
-την ενίσχυση της συμμετοχής των εμπλεκομένων στην εκπαιδευτική διαδικασία,
-την ανίχνευση τόσο των επιμορφωτικών αναγκών των εκπαιδευτικών όσο και των μορφωτικών αναγκών των μαθητών.
-την ανίχνευση ταλέντων-μαθητών με μεγάλες αθλητικές επιδόσεις, με απώτερο σκοπό την πιθανή διοργάνωση ενός αθλητικού γεγονότος
Τα οκτώ πιθανά κριτήρια, που έχουν ιδιαίτερη σημασία και συνεπώς πρέπει να τους δοθεί προτεραιότητα για τη διασφάλιση της ποιότητας της εκπαίδευσης, και τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σαν βάση για την έγκυρη και αξιόπιστη αξιολόγηση των σχολείων της περιοχής αφορούν:
Α) Μη έμψυχους παράγοντες όπως:
οι Εκπαιδευτικές διαδικασίες ( Σκοπός, η ύπαρξη ή μη εκπαιδευτικών στόχων, το Αναλυτικό πρόγραμμα και η χρήση του εκπαιδευτικού υλικού, οι μέθοδοι διδασκαλίας, η απόκτηση ουσιαστικών γνώσεων, ώστε να μπορεί να αποτιμηθεί αν επιτεύχθηκαν οι στόχοι του μαθήματος της Φυσικής Αγωγής, η αξιολόγηση των μεθόδων διδασκαλίας)
Η Διδακτική – μαθησιακή διαδικασία κατά πόσο διεκπεραιώνεται η διδακτέα ύλη, κατά πόσο τα σχολικά εγχειρίδια είναι χρηστικά και ταυτόχρονα φιλικά προς το χρήστη, δίνουν οδηγίες και κατευθύνσεις αλλά παράλληλα δεν καταλύουν την αυτονομία του εκπαιδευτικού. Υπάρχει ενισχυτική διδασκαλία όταν οι περιστάσεις το απαιτούν. Υπάρχει ορθή διαχείριση των προβλημάτων των αλλοδαπών μαθητών, ) Εφαρμογή προγραμμάτων επίκαιρων με φυσιογνωμία που καθορίζεται από τις αξίες που θεωρούνται επίκαιρες σε μια δεδομένη εποχή π.χ. ανάγκη για δια βίου άσκηση.
3).η υλικοτεχνική υποδομή, και η διάθεση των οικονομικών πόρων (με μετρήσιμους δείκτες ,-ενδεικτικά- το δαπανώμενο ποσό ανά μαθητή, το πόσοι μαθητές των σχολείων του Δήμου έχουν πρόσβαση στις δημοτικές αθλητικές εγκαταστάσεις)
4) τα Εκπαιδευτικά αποτελέσματα όπως αυτά προσδιορίζονται από τη φοίτηση των μαθητών (α. πλήρης, ελλιπής φοίτηση, πρόωρη διαρροή των μαθητών, β. κατάκτηση γνωστικών στόχων, γ. ατομική, συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη, δ. επαγγελματική- ακαδημαϊκή εξέλιξη )
Β) Έμψυχους παράγοντες όπως:
5) Οι καθηγητές Φ.Α., με δείκτες (ποσοτική επάρκεια ανά μαθητή-ποιοτική επάρκεια),
6) Οι μαθητές με δείκτες που προσδιορίζονται από τη φοίτηση και τη συμπεριφορά των μαθητών στο μάθημα της Φ.Α.(α. πλήρης, ελλιπής φοίτηση, διαρροή, απουσίες από το μάθημα, σχέσεις μεταξύ τους παραβατικότητα-ποινές, αρνητική στάση προς το μάθημα β. κατάκτηση γνωστικών στόχων, γ. ατομική, συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη, δ. επαγγελματική- ακαδημαϊκή εξέλιξη ).
7) Οι Διοίκηση του σχολείου (Διευθυντές, Υποδιευθυντές Σχολικών μονάδων, κατά πόσο είναι αποτελεσματικοί «μάνατζερ»- ηγέτες και πόσο προάγουν τη Φ.Α. στο σχολικό περιβάλλον)
8) οι Σχέσεις μεταξύ των μελών της σχολικής κοινότητας. Μεταξύ αυτών και του θεσμικού περιβάλλοντος του σχολείου-Προϊσταμένων, Σχολικών Συμβούλων, Συνδικαλιστικών φορέων, Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Επιστημονικών Ιδρυμάτων, άλλων φορέων, το «άνοιγμα» του σχολείου στην κοινωνία. Στο κριτήριο αυτό υπάρχουν δείκτες που σχετίζονται με: 81.σχέσεις εκπαιδευτικών- μαθητών 82.μαθητών μεταξύ τους 83 σχολείου γονέων
Η επιλογή των κριτηρίων αξιολόγησης που προαναφέρθηκαν, ιδίως στον ευαίσθητο χώρο της φυσικής αγωγής , δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Αυτή πραγματοποιήθηκε με βάση τη θεωρητική υποδομή που αποκτήθηκε από το μάθημα «Αξιολογήσεις στο Σχολικό περιβάλλον» και την πολυετή διδακτική εμπειρία.
Το εκπαιδευτικό σύστημα είναι σαν ένα αεροπλάνο. Χρειάζεται 2.500 εναρμονισμένα μεταξύ τους εξαρτήματα για να μπορέσει να πετάξει, αλλά αρκεί ένα αταίριαστο εξάρτημα για να προκαλέσει την πτώση. Η παρομοίωση αυτή αντιπροσωπεύει τα κριτήρια –όσα αναφέρθηκαν , αλλά και όσα παραλήφθηκαν- με τα οποία θα μπορούσαν να αξιολογηθούν τα σχολεία . Αν αγνοηθεί και δεν αξιολογηθεί ένα από προαναφερόμενα κριτήρια η αξιολόγηση θα χωλαίνει, γιατί δεν θα διασφαλίζεται η ποιότητά του τομέα που αντιπροσωπεύει. Υποκειμενικά κρίνοντας τα τέσσερα πιο σημαντικά κριτήρια αξιολόγησης είναι:
Από τους μη έμψυχους παράγοντες
Ο Σκοπός, οι στόχοι του μαθήματος της Φ.Α. και το Αναλυτικό πρόγραμμα.
Ο Σκοπός της Φυσικής Αγωγής συνδέεται με τον γενικό σκοπό της εκπαίδευσης και επηρεάζεται από το εκάστοτε πολιτιστικό και κοινωνικό περιβάλλον συμβάλλοντας στην ολόπλευρη αρμονική και ισόρροπη ανάπτυξη των διανοητικών και ψυχοσωματικών δυνάμεων των μαθητών, ώστε ανεξάρτητα από φύλο ή καταγωγή, να έχουν τη δυνατότητα να εξελιχθούν σε ολοκληρωμένες προσωπικότητες και να ζήσουν δημιουργικά. Έτσι στη Φ.Α. εκτός από την κίνηση, τους τρόπους άσκησης τους κανόνες παιχνιδιών, διδάσκεται η χαρά της άσκησης, η σωστή αθλητική συμπεριφορά, στάσεις ζωής όπως είναι η δια βίου άσκηση. Ώστε κάθε μαθητής να αναπτυχθεί ως ολοκληρωμένη προσωπικότητα.
Οι Στόχοι της Φ.Α. (καθορισμός σαφών στόχων μάθησης) και τα μαθησιακά αποτελέσματα καθορίζονται με το σχεδιασμό των Αναλυτικών Προγραμμάτων.
Το Αναλυτικό Πρόγραμμα, είναι ένας οδηγός που αναφέρεται στο τι και γιατί της εκπαιδευτικής πράξης και βασίζεται σε ένα θεωρητικό πλαίσιο δηλαδή μια δέσμη αξιωμάτων, που μας αναφέρουν ποιόν άνθρωπο θέλουμε να παράγουμε. Το Α.Π. πρέπει να είναι προσανατολισμένο στην ετοιμασία του παιδιού για συμμετοχή στην κοινωνία των ενηλίκων πρέπει να εκπληρωθούν οι απαιτήσεις της εποχής. Πρέπει να διαμορφώνεται έτσι ώστε να δίνει την δυνατότητα στον μαθητή να αναλαμβάνει μόνος του πρωτοβουλίες για ενεργή συμμετοχή στην μαθησιακή διαδικασία (Meyer H.,Jank W. Didaktische Modelle 1991 ,s341)
Θεωρείται αναγκαίο πριν από οποιοδήποτε σχεδιασμό ή επαναπροσδιορισμό ενός Α.Π., να γίνει μια ανάλυση – αξιολόγηση, των μαθητών και της κοινωνίας, για να υπάρξουν αιτιολογημένες επιλογές, ώστε να ορισθούν οι στόχοι περιεχομένου, οι οποίοι θα μπορούν να προσαρμοστούν σε κάθε σχολείο. Η Φ.Α. είναι το μάθημα, που διαδραματίζει σπουδαίο ρόλο στο χώρο του σχολείου, ως προς την ανάπτυξη του μαθητή και την επίτευξη συγκεκριμένων επιδιώξεων της κοινωνίας και της τοπικής αυτοδιοίκησης, γιατί από τη φύση του, παρέχει ευελιξία ως προς την επιλογή του, ποια γνώση πρέπει να επιλεγεί προς διδασκαλία, συνδέεται με αντιλήψεις σχετικά με το τι γενικά κρίνεται σημαντικό σε ατομικό και επίπεδο κοινωνίας .Έτσι σήμερα κρίνεται αναγκαίο στους στόχους των Α.Π. να συμπεριληφθεί και η γνώση των ωφελειών της δια βίου άσκησης γιατί μειώνεται ο κίνδυνος χρόνιων ασθενειών προάγεται η ποιότητα ζωής και συμβάλλει στη μακροζωία. Μια άλλη παράμετρος που θα πρέπει να αναφερθεί γιατί αμβλύνεται και διευθετείται μέσα από τους στόχους των Αναλυτικών Προγραμμάτων της Φ.Α., είναι αυτό της βίας. Γιατί η βία, είναι αποτέλεσμα της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, φαινόμενα που αντιμετωπίζει και προσπαθεί να καταστείλει η Τοπική Αυτοδιοίκηση.
2) Από τους έμψυχους παράγοντες, -το ανθρώπινο δυναμικό- το κριτήριο που αναφέρεται στους καθηγητές Φ.Α. θεωρείται ως ένα από τα πιο σημαντικά κριτήρια αξιολόγησης που επηρεάζουν την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης. Όλες οι πρακτικές αξιολόγησης στην Ελληνική εκπαίδευση, που εμφανίζονται από τα πρώτα χρόνια της οργάνωσης του Ελληνικού κράτους και μετά, συνδέονται άμεσα με την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού από τον επιθεωρητή γεγονός που συνέβαλε στο να ταυτιστεί η κρίση του εκπαιδευτικού έργου με την κρίση του εκπαιδευτικού και οι συνδικαλιστικοί φορείς των εκπαιδευτικών να αντιδρούν σε οποιασδήποτε μορφής αξιολόγηση. Η αξιολόγηση του έργου του εκπαιδευτικού θα μπορούσε να ενταχθεί στο πλαίσιο της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας, με εστίαση στο επιστημονικό, παιδαγωγικό υπηρεσιακό και κοινωνικό έργο του εκπαιδευτικού.
Ωστόσο η αξιολόγηση του καθηγητή Φ.Α. θεωρείται απαραίτητη γιατί παρέχει ανατροφοδότηση στον ίδιο, επομένως προϋποθέσεις για βελτίωση.
3) Οι μαθητές αποτελούν το πιο σημαντικό κομμάτι αξιολόγησης στη σχολική κοινότητα. Γι αυτό κρίνεται απαραίτητο να υπάρξει μια ευρεία συζήτηση μεταξύ των εμπλεκομένων στην εκπαιδευτική διαδικασία σε σχέση με τη διαμόρφωση των κριτηρίων αξιολόγησης του μαθητή, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην ανάπτυξη ικανοτήτων εφαρμογής των γνώσεων που αποκτά στο σχολείο και στην καλλιέργεια δεξιοτήτων και στάσεων. Η αξιολόγησης του μαθητή μπορεί να λαμβάνει χώρα ανά τακτά χρονικά διαστήματα σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο. Η μελέτη των στοιχείων που προκύπτουν από την αξιολόγηση των μαθητών ιδίως στο μάθημα της Φ.Α. μπορούν να δώσουν πολύτιμα στοιχεία για τον εκπαιδευτικό σχεδιασμό του διδακτικού αυτού αντικειμένου.
4) Οι Σχέσεις μεταξύ των μελών της σχολικής κοινότητας θεωρούμε ότι παίζουν σπουδαίο ρόλο στη αξιολόγηση των σχολείων μιας περιοχής. Οι ομαλές σχέσεις των εμπλεκομένων στην εκπαιδευτική διαδικασία αποτελεί κριτήριο αξιολόγησης αποτελεσματικής λειτουργίας μιας σχολικής μονάδας. Από το σύνολο των παραγόντων που επηρεάζουν αυτό το κριτήριο ιδιαίτερα σημαντικοί για την ελληνική πραγματικότητα θεωρούνται τα κριτήρια που ανιχνεύουν ποσοτικά και ποιοτικά τις σχέσεις εκπαιδευτικών- μαθητών, μαθητών μεταξύ τους, σχολείου -γονέων.
Για τη μέτρηση των τεσσάρων κριτηρίων που θεωρούνται σημαντικά σύμφωνα με την υποκειμενική μου άποψη, έχουν κατασκευαστεί συγκεκριμένοι δείκτες μέτρησης, οι οποίοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν, ώστε να συγκεντρωθούν δεδομένα για κάθε κριτήριο. Επίσης, για κάθε δείκτη εμφανίζονται και οι «πιθανές πηγές» συλλογής των δεδομένων αυτών. Με τον όρο «πιθανές πηγές» εννοούμε τα άτομα, τους φορείς ή τα αρχεία από τα οποία μπορεί μια «Επιτροπή αξιολόγησης» να συγκεντρώσει δεδομένα. Ως πιθανές πηγές συγκέντρωσης δεδομένων αξιολόγησης ορίζονται η Διευθυντική Ομάδα (Δ.Ο.) του σχολείου, οι εκπαιδευτικοί, οι μαθητές, οι γονείς καθώς και το αρχείο του σχολείου ή άλλα έγγραφα.
Επίσης ένας άλλος παράγοντας αξιολόγησης του εκπαιδευτικού όπως αναφέρονται στο Προεδρικό Διάταγμα 140/98 είναι ο σχολικός σύμβουλος του οποίου αξιολόγηση με μια σειρά κριτηρίων βασισμένων στις αρμοδιότητες του προσμετρούνε για την μονιμοποίηση των εκπαιδευτικών. Πάντως τα κριτήρια της αξιολόγησης είναι άμεσα συνυφασμένα με τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις του διευθυντή και του σχολ. Συμβούλου.
1)Για το κριτήριο που σχετίζεται με το Αναλυτικό πρόγραμμα, θα πρέπει να αναφερθεί ότι για να γίνει αξιολόγηση της εφαρμογής ενός προγράμματος πρέπει πρώτα να προσδιοριστούν τα αντικείμενα αξιολόγησης του. Για τον λόγο αυτόν έχουν σχεδιαστεί και αναπτυχθεί διάφορα όργανα αξιολόγησης προγραμμάτων Φυσικής Αγωγής, ιδίως στις ΗΠΑ. Πολλά από αυτά είναι μάλιστα «τυποποιημένα» και χρησιμοποιούνται ευρέως. Ο LaPorte (1951) ανέπτυξε ένα όργανο το οποίο έμεινε σε χρήση για πάρα πολλά χρόνια. Επίσης ανάλογες τέτοιες προσπάθειες έχουν αναπτυχθεί πιο πρόσφατα (AAHPERD, 1977, Bucher, 1977, Idaho Department of Education 1982, Illinois Association of Health, Physical Education, and Recreation, 1984 ).Ένας άλλος τρόπος προσέγγισης των αντικειμένων αξιολόγησης ενός εκπαιδευτικού προγράμματος, είναι η επιλογή συγκεκριμένων δεικτών ποιότητας, οι οποίοι παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εφαρμογή οποιουδήποτε εκπαιδευτικού προγράμματος (Solomon, 1998).
Οι δείκτες ποιότητας ενός προγράμματος καταμερίζονται σε διάφορες θεματικές περιοχές, οι οποίες ομαδοποιούνται με βάση τη διάκριση α) Δεδομένα σχολείου, β) Διαδικασίες, γ) Αποτελέσματα (Barr, & Dreeben, 1983, Willms, 1992). Στα δεδομένα του σχολείου περιλαμβάνονται οι υποδομές των σχολείων, το πρόγραμμα σπουδών και τα βιβλία, η διοίκηση και το προσωπικό του σχολείου Η υποδομή των σχολείων και η υποστήριξη σε υλικοτεχνικό επίπεδο είναι σημαντικότατος παράγοντας. ( Μόνο σε αυτό έχει ο Δήμος λόγο, σήμερα).
Τέλος η δυναμική του εκπαιδευτικού περιεχομένου ενός προγράμματος, δηλαδή ο τρόπος διδασκαλίας και προσέγγισης της μάθησης, καθώς και η ελκυστικότητα των δραστηριοτήτων που προσφέρει στους μαθητές είναι πολύ σημαντική για την αποτελεσματική εφαρμογή του προγράμματος (Hargreaves, 1989, Hargreaves, & Woods, 1984, Πανταζής, 1997). Στα αποτελέσματα περιλαμβάνονται τα εκπαιδευτικά επιτεύγματα (επίδοση, απόδοση, επίτευξη στόχων κλπ).
2) Για το κριτήριο των καθηγητών της Φυσικής Αγωγής ως δείκτης θεωρούνται η ποσοτική και ποιοτική επάρκειά τους. Ο δείκτης αυτός θέλει να ανιχνεύσει όχι μόνο αν φτάνουν ποσοτικά οι υπάρχοντες εκπαιδευτικοί, αλλά αν είναι και ποιοτικά επαρκείς, όπως και αν αξιοποιούνται κατάλληλα. Η ποσοτική επάρκεια μπορεί να ανιχνευθεί από την καταγραφή του αριθμού των εκπαιδευτικών όπως προκύπτει από τα επίσημα στοιχεία των Γραφείων Εκπαίδευσης, καθώς και η, αντιστοίχηση καθηγητή με αριθμό μαθητών.
Η ποιοτική επάρκεια κρίνεται από τις σπουδές, την εκπαιδευτική εμπειρία και την υπηρεσιακή κατάσταση. Ως μέτρο επαγγελματικής εμπειρίας χρησιμοποιούνται συνήθως τα χρόνια υπηρεσίας στη μάχιμη εκπαίδευση. Ένα σοβαρό πρόβλημα στην καταμέτρηση αυτού του δείκτη είναι ο μεγάλος αριθμός αναπληρωτών και ωρομισθίων εκπαιδευτικών, οι οποίοι ενώ δεν απολαμβάνουν το αίσθημα της σιγουριάς μιας σταθερής απασχόλησης, φέρουν εις πέρας διδακτικά καθήκοντα με απαιτήσεις – συχνά ανεπιθύμητες στους μονίμους συναδέλφους τους. Προτεινόμενος τρόπος για την αποτίμηση του δείκτη είναι η καταγραφή –από τον διευθυντή και τους παλαιότερους καθηγητές– των αλλαγών που έχουν γίνει τα τελευταία τρία χρόνια στο εκπαιδευτικό προσωπικό, των αιτιών τους και των προβλημάτων που έχουν δημιουργήσει οι όποιες μετακινήσεις.¬¬¬¬
3) Αναφορικά με το κριτήριο που σχετίζεται με τους μαθητές ιδιαίτερα σημαντικοί δείκτες είναι αυτοί που προσδιορίζονται από τη φοίτηση και τη συμπεριφορά των μαθητών στο μάθημα της Φ.Α.(α. Φοίτηση: πλήρης, ελλιπής, διαρροή, απουσίες από το μάθημα, κατάκτηση γνωστικών στόχων ατομική, συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη, επαγγελματική- ακαδημαϊκή εξέλιξη ). β.Συμπεριφορά :σχέσεις μεταξύ τους παραβατικότητα-ποινές, αρνητική στάση προς το μάθημα.
Ειδικότερα για τη φοίτηση (κανονική ή μη μπορούν να αντληθούν στοιχεία από τα απουσιολόγια των μαθητών) και από ερωτηματολόγια με πιθανές ερωτήσεις για το ενδιαφέρον των μαθητών για το συγκεκριμένο μάθημα και τους λόγους αποχής τους. Ο δείκτης της κατάκτησης των γνωστικών στόχων μπορεί να ανιχνευθεί από την καθημερινή ή περιοδική αξιολόγηση του εκπαιδευτικού ΦΑ. που αφορά ερωτηματολόγια για τη διάγνωση πληροφοριών σε γνωστικό επίπεδο όσο και σε καταγραφή αξιολογικών στοιχείων εμπεριστατωμένο κατάλογο κριτηρίων σε πρακτικό επίπεδο.
Η συμπεριφορά που αποτελεί επίσης έναν άλλο δείκτη αξιολόγησης των μαθητών, ανιχνεύεται από τα βιβλία καταγραφής των ποινών σε κάθε σχολική μονάδα από τα φαινόμενα βίας που παρουσιάζονται κλπ. Με ερωτηματολόγια που δίνονται στους μαθητές αξιολογείται η στάση τους προς τους συμμαθητές, τα συναισθήματα αποδοχής και αλληλεγγύης που αναπτύσσουν για τους αλλοδαπούς συμμαθητές.
4) Για τις σχέσεις μεταξύ των μελών της σχολικής κοινότητας, ένα κριτήριο αφορά τις σχέσεις εκπαιδευτικών-μαθητών κι ένα άλλο τις σχέσεις εκπαιδευτικών μεταξύ τους και με το υπόλοιπο προσωπικό του σχολείου. Η αξιολόγηση για τα δύο αυτά κριτήρια μπορεί να γίνει με ερωτηματολόγια στα οποία θα απαντήσουν εκπαιδευτικοί, μαθητές, προσωπικό, διευθυντική ομάδα. Το περιεχόμενο των ερωτήσεων θα αφορά στη συνεργασία, την αλληλεπίδραση, την επικοινωνία, το σεβασμό, την αποδοχή, όλων αυτών των φορέων.
1)Σε ότι αφορά τον τρόπο αξιολόγησης του αναλυτικού προγράμματος
θα χρησιμοποιήσουμε ερωτηματολόγιο που έχει εφαρμοστεί σε έρευνα για την αξιολόγηση του προγράμματος της Ολυμπιακής Παιδείας με τη διαδικασία της εσωτερικής αξιολόγησης. (Γραμματικόπουλος Β.,Κουστέλιος Α.,Τσιγγίλης Ν.,Θεοδωράκης Ι.).
Το ερωτηματολόγιο ονομάστηκε Ερωτηματολόγιο Αξιολόγησης Προγραμμάτων Φυσικής Αγωγής (ΕΑΠΦΑ), έχει εξεταστεί η εσωτερική συνοχή των παραγόντων και η εγκυρότητα του σε εργασία που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό της Ε.Λ.Λ.Ε.Δ.Α,( Περιοδικό Διοίκησης Αθλητισμού και Αναψυχής 1(1), 15-29) καθώς επίσης και στο διαδύκτιο (www.jsrm.gr/files/grammatikopoulos.pdf).

2)Για τον καθηγητή φυσικής αγωγής υπάρχουν δεκατέσσερις δείκτες αξιολόγησης, από το σχολικό σύμβουλο και το διευθυντή του σχολείου του, που προτείνει με έκθεσή του στο υπουργείο Παιδείας το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο
Σύμφωνα με τις προτάσεις του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, τα κριτήρια με τα οποία θα βαθμολογούνται πλέον οι εκπαιδευτικοί μέσα στην τάξη είναι:
Η επιστημονική κατάρτιση.
Η επιστημονική δραστηριότητα.
Η δόμηση της διδασκαλίας.
Η ευελιξία στη διδακτική πρακτική.
Η αξιοποίηση του χρόνου.
Η υιοθέτηση καινοτομιών.
Η αξιοποίηση των εργασιών.
Η ποιότητα μάθησης.
Το παιδαγωγικό κλίμα της τάξης.
Η αξιολόγηση μαθητών.
Η συνέπεια και η υπευθυνότητα.
Η ανάληψη πρωτοβουλιών.
Η παιδαγωγική συμπεριφορά.
Η συνεργασία με μαθητές-γονείς.
Οι μαθητές Πιο συγκεκριμένα, στην αρχή του σχολικού έτους εξετάζεται η επίδοση των μαθητών και στο τέλος των τριμήνων ή των τετράμηνων και του σχολικού έτους εξετάζεται και αξιολογείται η πρόοδος των μαθητών. Αναλυτικότερα, ο καθηγητής φυσικής αγωγής από τη στιγμή που αναλαμβάνει ένα τμήμα μαθητών οφείλει να πραγματοποιεί τις παρακάτω ενέργειες:
Στο πρώτο μάθημα του διδακτικού σχολικού έτους πραγματοποιείται η γνωριμία με τους μαθητές. Επίσης, στο πρώτο μάθημα παρουσιάζονται οι στόχοι του μαθήματος και συζητούνται με τους μαθητές το πρόγραμμα, ο τρόπος και τα κριτήρια αξιολόγησης της απόδοσής τους. Επιπλέον συζητιέται οτιδήποτε αφορά τη συμμετοχή των μαθητών στο μάθημα και συμφωνείτε η εφαρμογή ενός συγκεκριμένου κανονισμού μαθήματος.
Στο δεύτερο, τρίτο και τέταρτο μάθημα (στο δεύτερο και τρίτο σε περίπτωση που το μάθημα της φυσικής αγωγής γίνεται μόνο μια ώρα την εβδομάδα) πραγματοποιείται η αρχική εξέταση και η αξιολόγηση της σωματικής και κινητικής ανάπτυξης των μαθητών καθώς και της στάσης του σώματός τους και της μορφής των κυριότερων μελών του. Επίσης, γίνεται εξακρίβωση των ενδιαφερόντων των μαθητών γύρω από την άσκηση, τη φυσική αγωγή και τον αθλητισμό.
Στα δύο τελευταία μαθήματα του πρώτου και δευτέρου τριμήνου ή του πρώτου τετράμηνου γίνεται ο έλεγχος και η αξιολόγηση της προόδου των μαθητών.
Στα τρία τελευταία μαθήματα του διδακτικού σχολικού έτους ή στα δύο τελευταία μαθήματα, σε περίπτωση που το μάθημα της φυσικής αγωγής γίνεται μόνο μια ώρα την εβδομάδα, γίνεται ο έλεγχος και η αξιολόγηση της τελικής προόδου των μαθητών σε όλο το σχολικό έτος
4) ). Οι σχέσεις μεταξύ μαθητών και καθηγητών (Birch, Ladd, 1997, Kesner, 2000, Pianta, 1998), αλλά και μεταξύ των καθηγητών και του σχολείου γενικότερα με την τοπική κοινωνία (γονείς, κοινότητα) (Chapman, Barcikowski, Sowah, Gyamera, & Woode, 2002, Pelton, 1983) είναι καθοριστικής σημασίας για την εφαρμογή ενός εκπαιδευτικού προγράμματος
Η αξιολόγηση του αναλυτικού προγράμματος
Η αξιολόγηση του Α.Π μπορεί να γίνει μέσω ενός ερωτηματολογίου Προγραμμάτων Φυσικής Αγωγής (ΕΑΠΦΑ Γραμματικόπουλος Β.,Κουστέλιος Α.,Τσιγγίλης Ν.,Θεοδωράκης Ι.).    που αποτελείται από ερωτήσεις που αφορούν τους εξής παράγοντες
α) υποδομές των σχολείων, β)στα βιβλία του προγράμματος γ) το έντυπο υλικό που δόθηκε στους καθηγητές, δ)στην ευκολία κατανόησης των κειμένων που υπάρχουν σε αυτό ε)στις υποδομές του σχολείου στ), στη εκπαιδευτική διαδικασία εφαρμογής του προγράμματος και τέλος ζ)στην υλοποίηση των στόχων του προγράμματος. Το ερωτηματολόγιο αυτό θα μοιραστεί στο τελευταίο μάθημα της σχολικής χρονιάς στους εκπαιδευτικούς και την διεύθυνση ,ενώ παράρτημα αυτού που θα αναφέρεται στα βιβλία του προγράμματος, στην ευκολία κατανόησης των κειμένων που υπάρχουν σε αυτό καθώς επίσης και στις υποδομές του σχολείου θα μοιραστεί και στους μαθητές. Ακολουθεί η στατιστική ανάλυση των δεδομένων με το ανάλογο στατιστικό πακέτο. Κατά τον τρόπο αυτό είναι δυνατή η αξιολόγηση του αναλυτικού προγράμματος
2)Η αξιολόγηση του διδάσκοντα που είναι απαραίτητη για τη βελτίωση της διδασκαλίας, για να προσδιορισθεί το δυναμικό του, να εντοπιστούν τα ισχυρά και αδύναμα σημεία του, θα γίνει .με την βοήθεια δύο ερωτηματολογίων
: 1) αυτοαξιολόγηση των διδασκόντων (ερωτηματολόγιο Stillwell & Willgoose, 1996),καθώς επίσης και 2) αξιολόγηση από τους μαθητές (ερωτηματολόγιο Graham, Holt /Hale&Parker,1998)

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ 4: ΑΥΤΟ-ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ

Πο
τε   Σπάνια   Συχνά   Αρκετά συχνά    Πάντα           Πάντα
Ενημερώνω τους μαθητές για το στόχο του 2. μαθήματος στην έναρξη της διδασκαλίας;                           Πάντα
Χρησιμοποιώ πρώιμους οργανωτές 3. (διαγράμματα οργάνωσης των πληροφοριών για το μάθημα που θα ακολουθήσει);
Χρησιμοποιώ γνωστικούς χάρτες (π.χ. 4. διαγράμματα οργάνωσης των πληροφοριών) κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας;
Συνοψίζω τα κύρια σημεία στο τέλος του . μαθήματος;
Διδάσκω στρατηγικές μάθησης;.
Αναλύω τη διαδικασία εκτέλεσης ενός έργου . σε βήματα και διδάσκω ένα ένα τα κομμάτια αυτής της ιεραρχίας(ανάλυση έργου);
Παρουσιάζω φωναχτά την πορεία της σκέψης . μου για να φτάσω σε μια απάντηση, δρώντας υποδειγματικά ως μοντέλο;
Αναφέρω παραδείγματα;.
Αναφέρω αντιπαραδείγματα;.
Δίνω ευκαιρίες στους μαθητές για ενεργητική . συμμετοχή στο μάθημα (όχι μόνο ακρόαση και παρακολούθηση δραστηριοτήτων);
Αξιολογώ την προηγούμενη γνώση των . μαθητών σχετικά με το νέο μάθημα;
Αξιοποιώ την προηγούμενη γνώση των . μαθητών σχετικά με το νέο μάθημα;
Διατυπώνω πολλές ερωτήσεις κατά τη . διδασκαλία για τη δημιουργία διαλόγου;
Ενσωματώνω τις απαντήσεις / τα σχόλια των . μαθητών στη διδασκαλία;
Δίνω έμφαση στην πρακτική εξάσκηση των μαθητών (αφιερώνω σημαντικό διδακτικό χρόνο);
Αναθέτω εργασίες που οδηγούν σε ένα προϊόν 17. που μπορεί να αναρτηθεί στον τοίχο της τάξης;
Ανατροφοδοτώ άμεσα τους μαθητές για τις . απαντήσεις τους;
Επαινώ ή παρέχω ανταμοιβή μετά από μια . καλή επίδοση;
Αξιολογώ συστηματικά την επίδοση των μαθητών;
. Προσαρμόζω τη διδασκαλία με βάση τα αποτελέσματα της αξιολόγησης των μαθητών;

ΦΥΛΛΟ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΑΠΟ ΜΑΘΗΤΕΣ

HMEΡOMHNIA
ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
ΜΑΘΗΜΑ
ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΜΑΘΗΤΗ(προαιρετικά)
ΤΑΞΗ/ΤΜΗΜΑ

ΚΡΙΤΗΡΙΑ:

Πιστεύετε ότι με την ολοκλήρωση του σχολικού έτους έχετε κατανοήσει το   αντικείμενο του μαθήματος; (40%)
όχι ικανοποιητικά             καλά          αρκετά καλά     πολύ καλά   εξαιρετικά
                                                    

2) Διευκολύνει τη συζήτηση στην τάξη και ενθαρρύνει τη συμμετοχή των μαθητών στο μάθημα; (20%)
όχι ικανοποιητικά        καλά        αρκετά καλά πολύ καλά        εξαιρετικά
                                                

3) Δίνει ερεθίσματα στον μαθητή για να αυξήσει το ενδιαφέρον του για το μάθημα και   τον οδηγεί στην έρευνα; (10%)
όχι ικανοποιητικά       καλά        αρκετά καλά     πολύ καλά           εξαιρετικά
                                                 

4) Αντιμετωπίζει αποτελεσματικά και δίκαια προβλήματα μαθησιακά, πειθαρχίας και σχέσεων; (10%)
όχι ικανοποιητικά         καλά      αρκετά καλά     πολύ καλά          εξαιρετικά
                                            

5) Δείχνει προθυμία να βοηθήσει   εκτός μαθήματος οποιονδήποτε μαθητή του το ζητήσει, είτε για θέματα που αφορούν το μάθημα είτε για προσωπικά θέματα;(10%)
όχι ικανοποιητικά       καλά       αρκετά καλά     πολύ καλά         εξαιρετικά
                                                  

6) Επιστρέφει τις γραπτές δοκιμασίες έγκαιρα, το αργότερο σε μια εβδομάδα;(10%)
όχι ικανοποιητικά         καλά      αρκετά καλά     πολύ καλά           εξαιρετικά
                                                  

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 1- ΟΧΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΙΚΑ, 2 –ΚΑΛΑ, 3- ΑΡΚΕΤΑ ΚΑΛΑ, 4- ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ,                5-ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ

Η αξιολόγηση μπορεί να γίνεται στο τέλος κάθε τριμήνου όπως ακριβώς και η αξιολόγηση των μαθητών Ο DeVoe (1990) υποστηρίζει ότι με λίγη βοήθεια/καθοδήγηση οι διδάσκοντες μπορούν να βελτιωθούν και θα πρέπει να εκπαιδεύονται έτσι ώστε να μάθουν να αξιολογούν την απόδοσή τους. Γενικά, θα μπορούσε να ειπωθεί ότι η εκπαίδευση των διδασκόντων σε μεθόδους αυτοαξιολόγησης είναι ένας σχετικά εύκολος, γρήγορος και οικονομικός τρόπος βελτίωσης της διδασκαλίας. πρέπει να περιλαμβάνει το στάδιο της αξιολόγησης και με βάση τα αποτελέσματά της να σχεδιάζεται η επόμενη διδασκαλία
3) Οι μαθητές Η βαθμολόγηση του μαθητή στη Φυσική Αγωγή προτείνεται να μην είναι αποτέλεσμα γραπτών τεστ. και οι βαθμοί να αποτελούν σύνθεση όσο το δυνατόν περισσότερων παραγόντων.
1)Οι βαθμοί να συνδέονται με την επίτευξη ή όχι των μαθησιακών στόχων και ιδιαίτερα με την προσπάθεια που καταβάλλεται από το μαθητή για την επίτευξη τους.
2)Οι βαθμοί να παρέχουν πληροφόρηση στους μαθητές και γονείς για περαιτέρω βελτίωση: η βαθμολογία να είναι αιτιολογημένη. Επειδή όμως το σύστημα βαθμολόγησης είναι σε αριθμητική κλίμακα, προτείνεται στον εκπαιδευτικό Φυσικής Αγωγής να κρατάει μια καρτέλα για κάθε μαθητή με όλα τα τεστ, τις παρατηρήσεις, τα σχόλια κλπ.
Ο εκπαιδευτικός πρέπει να ενημερώνει τους μαθητές από την αρχή του τριμήνου σε ποιους τομείς θα αξιολογηθούν και τι ακριβώς περιμένει από αυτούς.
Κριτήρια αξιολόγησης
Η αξιολόγηση είναι:
Α) Κινητική (δηλαδή, σε τι βαθμό έχουν αποκτήσει τις δεξιότητες που διδάχθηκαν)
Στόχοι που αξιολογούνται
Σωματικός Τομέας-ψυχοκινητικός. (εκμάθηση κινητικών αθλητικών δεξιοτήτων, φυσικές ικανότητες – υγεία. Χρήση κινητικών δοκιμασιών ή ελέγχου φυσικών ικανοτήτων
Περιγραφή
Εκμάθηση κινητικών δεξιοτήτων των αθλημάτων (αφομοίωση του περιεχομένου)
Θετική επίδραση στην ανάπτυξη του παιδιού (νευρομυϊκός συντονισμός, φυσικές ικανότητες)
Τρόπος αξιολόγησης Παρατήρηση, κάρτες κριτηρίων αξιολόγησης, κινητικά τεστ

Β) Συναισθηματική (δηλαδή, εκτίμηση των στάσεων, των αντιλήψεων, των αξιών που ενισχύθηκαν μέσα από τη διδασκαλία)
Στόχοι που αξιολογούνται
Συναισθηματικός Τομέας
Κοινωνικοί στόχοι (κοινωνικοποίηση, ομαδικότητα, συνεργασία)
Ηθικοί στόχοι (τιμιότητα, δικαιοσύνη, αντιμετώπιση της ήττας)
Διαχείριση κοινωνικών δεξιοτήτων και αξιών (επικοινωνία, συνεργασία, αποδοχή διαφορετικότητας, επιτυχία-αποτυχία, σεβασμός κανόνων)
Συμπεριφορά
Παρουσίες
Ενεργός συμμετοχή
Τρόπος αξιολόγησης Παρατήρηση, κάρτες κριτηρίων αξιολόγησης συμπεριφοράς
Η αξιολόγηση της συμπεριφοράς των μαθητών είναι ίσως το πιο δύσκολο τμήμα στη γενική αξιολόγησή τους. Ωστόσο, ο μαθητής είναι αναγκαίο να παίρνει ανατροφοδότηση σχετικά με τους κανόνες της σωστής αθλητικής συμπεριφοράς, καθώς αγωγή δε σημαίνει απλώς μεταφορά γνώσεων αλλά και προώθηση κατάλληλων προτύπων συμπεριφοράς.

Γ) Γνωστική (δηλαδή, τι γνώσεις απέκτησαν από τη διδασκαλία)
Γνωστικός Τομέας
Γνώσεις σχετικές με τη Φυσική Αγωγή και τον αθλητισμό
Εκτίμηση των αισθητικών στοιχείων της κίνησης
Περιγραφή
Βελτίωση του γνωστικού επιπέδου (για την αξία της άσκησης, για την υγεία, τον τρόπο επίτευξης της καλής φυσικής κατάστασης, αθλήματα, κανονισμοί).
Τρόπος αξιολόγησης Κάρτες κριτηρίων αξιολόγησης γνωστικού στόχο
Έμφαση στην αξιολόγηση θα πρέπει να δίνεται κυρίως στον κινητικό τομέα και συνέχεια στην επίτευξη ηθικών στόχων, κοινωνικών δεξιοτήτων και αξιών.
Μετά την απόκτηση βιβλίων μαθητή και υποστηρικτικού υλικού για το μάθημα της Φυσικής Αγωγής διευρύνεται ο γνωστικός τομέας. Οι συνθετικές-δημιουργικές εργασίες εφεξής μπορούν και αυτές να αποτελούν μέρος του μαθήματος επιδιώκοντας την ανάπτυξη της δημιουργικής ικανότητας των μαθητών.
Οδηγίες για την αξιολόγηση της επίδοσης του μαθητή παρέχονται στα βιβλία του εκπαιδευτικού στο ειδικό κεφάλαιο Αξιολόγησης.
4) Το Ερωτηματολόγιο Αξιολόγησης Προγραμμάτων Φυσικής Αγωγής (ΕΑΠΦΑ), του οποίου έχει εξεταστεί η εσωτερική συνοχή των παραγόντων και η εγκυρότητα του όπως προαναφέραμε, εξετάζει και τον παράγοντα “σχέσεις μεταξύ μελών της σχολ, κοινότητας
Επίλογος.
. Η διαδικασία αξιολόγησης των σχολείων συνεισφέρει στη διερεύνηση των αναγκών των εκπαιδευτικών, βοηθά στη συλλογή ποικίλων πληροφοριών για τη λήψη ορθολογικών αποφάσεων στο εσωτερικό της σχολ. Μονάδας, στη βελτίωση της, ενισχύει την αποτελεσματικότητά της και στηρίζει την ανάπτυξή της. Η επικοινωνία, συνεργασία, ανταλλαγή και αντιπαράθεση απόψεων, ενισχύουν τη δυνατότητα αλλά και την ικανότητα της σχολικής μονάδας να μαθαίνει από τα ίδια της τα μέλη. Ο πιο σημαντικός ίσως στόχος της διαδικασίας αξιολόγησης των σχολείων είναι η αποτίμηση του τι μαθαίνει και πως το μαθαίνει ο μαθητής. Η αξιολόγηση πρέπει κυρίως να εγγυάται ποιότητα στη μάθηση. Καθιστά εφικτό να διδάξει κάποιος αποτελεσματικά και να έχει συνεχή και σε βάθος πληροφόρηση για τη μάθηση των μαθητών Η πρόκληση για το μέλλον θα πρέπει να είναι η ανάπτυξη συστημάτων αξιολόγησης των μαθητών που θα απαλλάσσουν τους εκπαιδευτικούς, ως ένα βαθμό τουλάχιστον, από το βάρος της αξιολόγησης της μάθησης.

Ειδικότερα μια ουσιαστική αξιολόγηση (όχι μόνο ποσοτική -αριθμητική, όπως μέχρι σήμερα γίνεται), θα μπορούσε να πιστοποιεί την εικόνα των δυνατοτήτων της σχολικής Μονάδας, γιατί ανταποκρίνεται προς το γενικότερο αίτημα για λογοδοσία προς το Υπουργείο Παιδείας και το κοινωνικό σύνολο γενικότερα, σχετικά με την ποιότητα των παρεχομένων σπουδών και την ορθολογική αξιοποίηση των ανθρώπινων και των υλικών πόρων. Περαιτέρω θα πρέπει να υπάρξει συστηματική ενημέρωση προς όλους τους φορείς για τα αποτελέσματά της και τους τρόπους αξιοποίησής της.
.
Η βιβλιογραφική έρευνα έγινε στη Βιβλιοθήκη του τμήματος Φ.Α. του ΔΠΘ, στη βιβλιοθήκη του ΠΤΔΕ του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και μέσω του internet.

\
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Αθανασούλα–Ρέπα, Α., (2005). Η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου των εκπαιδευτικών στην Ελλάδα, στο Πασιαρδής, Π. Η Αξιολόγηση του διδακτικού Έργου των Εκπαιδευτικών. Από την θεωρία στην πράξη. Αθήνα: Έλλην.
Alkin, M. C., Hofstetter, c.h.& Ai, X. (1998).
Stakeholder concepts. In A.J.Reynolds,& H.J.
Walberg (Eds.), Advamces in educational productivity. Greenwich, CT: JAI Press.
Βασιλειάδου Όλγα & Βασιλική ∆έρρη ΤΕΦΑΑ, ∆ηµοκρίτειο Πανεπιστήµιο Θράκης «αξιολογηση του εκπαιδευτικου φυσικης αγωγης». Ιστότοπος Φυσικής Αγωγής (www.fa3.gr)   «Άρθρα καθηγητων Φ.Α».
Δημητρόπουλος, Ε., (2004). Εκπαιδευτική Αξιολόγηση. Η Αξιολόγηση της Εκπαίδευσης και του Εκπαιδευτικού Έργου, (5η εκδ.). Αθήνα: Γρηγόρης.
Eisner, E.,(1985). The Educational Imagination:On the Desing and Evaluation of School Programs. New Yok: McMillan
Eisner,E.W.(1991) The enlightened eye. Qualitative inquiry and the enhancement of educational practice. New York: Macmillan.
Κασσωτάκης, Μ. (1992). Το αίτημα της αντικειμενικής αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου και τα προβλήματά του. Αξιολόγηση του Εκπαιδευτικού Έργου -Βασική κατάρτιση και επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, 46-70. Αθήνα: Εκδοτικός Όμιλος Συγγραφέων –Καθηγητών.
Κάτσικας, Χ., & Καββαδίας, Γ., επιμ.(2002). Η Αξιολόγηση στην Εκπαίδευση. Ποιος, ποιον και γιατί. Αθήνα: Σαββάλας.
Macbeath, J., Schratz, M., Meuret, D., & Jacobsen, L., (2005). Η αυτοαξιολόγηση στο Ευρωπαϊκό σχολείο. Πως άλλαξαν όλα. (μετ. Δεληγιάνη Μ.) Αθήνα:Μεταίχμιο
Melograno,V. ,(1996). Designing the physical education curriculum. Champaign IL: Human Kinetics
Meyer H., Jank W., (2002). Didaktische Modelle Verlag Cornelsen: 7. Auflage, Nachdruck.
Μπουζάκης, Σ, (2001). Παγκοσμιοποίηση και Εκπαίδευση: Κυρίαρχα παραδείγματα, Εκπαιδευτικές πολιτικές, σύγχρονες τάσεις, διαθέσιμο στον δικτυακό τόπο: http://www.pee.gr/prsyn /snay/b/mpoyzakis.htm#_ftnref1 (6-12-2005).
Νόμοι και Προεδρικά Διατάγματα:
Νόμος 1566/1985, Νόμος 1304/1982, Νόμος 2525/1997, Νόμος 2986/2002,
Π.Δ. 320/1993, Π.Δ. 140/1998, ΥΑ. Δ2-1938/1998 , Σχέδιο Π.Δ. 140/1988.
Οικονομόπουλος.Γ, Τζέτζης Γ.Κιουμουρτζόγλου Ε, , .Η Αξιολόγηση των Μαθητών στη Φυσική Αγωγή. Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής & Αθλητισμού Κομοτηνή Αναζητήσεις στη Φυσική Αγωγή & τον Αθλητισμό, τόμος 4 (2), 260 – 277, Αύγουστος 2006
Παπαϊωάνου, Α. ,Θεοδωράκης, Γ. Γούδας, Μ. (1999).Για μια καλύτερη διδασκαλία της φυσικής αγωγής. Θεσσαλονίκη: Salto
Παντελιάδου Σ, Πατσιοδήμου Ε.(2007) «Εφαρμογές διδακτικής αξιολόγησης και μαθησιακές δυσκολίες», Θεσσαλονίκη: Γράφημα.
Παπακωνσταντίνου, Π., (2002). Εκπαιδευτικό έργο και αξιολόγηση στο σχολείο. Αθήνα: Μεταίχμιο.
Παπασταμάτης, Α. (2001). Αξιολόγηση του έργου των εκπαιδευτικών. Παιδαγωγική Επιθεώρηση, 31, 37-64.
Πασιαρδής, Π., (1996). Η Αξιολόγηση του Έργου των Εκπαιδευτικών. Απόψεις και θέσεις των εκπαιδευτικών λειτουργών της Κύπρου. Αθήνα: Γρηγόρης.
Πασιαρδής, Π., Σαββίδης, Ι., & Τσιάκιρος, Α., (2005). Η Αξιολόγηση του διδακτικού Έργου των Εκπαιδευτικών. Από την θεωρία στην πράξη. Αθήνα: Έλλην.
Ρούκουνας, Ε., (1995) Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, Διεθνής Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Αθήνα, Εστία
Σαΐτης, Χ., (1994). Βασικά θέματα της σχολικής διοίκησης. Αθήνα: ιδίου.
Σαΐτης, Χ., (2005). Οργάνωση και λειτουργία των σχολικών μονάδων. Αθήνα: Ιδίου
Σολομών, Ι. (1999). Εσωτερική αξιολόγηση και προγραμματισμός του εκπαιδευτικού έργου στη σχολική μονάδα Ένα πλαίσιο εργασίας και υποστήριξης. Παιδαγωγικό Ινστιτούτο -Τμήμα Αξιολόγησης.
Teaching Siedentop, D. (1991). Developing Skills in Physical Education, (3rd ed). CA: Mayfield.
Tyler, R.W. (1984).A rationale For program evaluation. In Madaus, G.F., Scriven, M.,& Stuffleemean, D.L. Stufflebean,D.L.(Eds.), Evaluation models:Viewpoints on educational and human services evaluation. Boston: Kluwer-Nijhoff
Fred Messer, Dr. Elke Creutzburg, .Schulsport in Thüringer Positionen…Materialen. .Anregungen..: Thüringer Institut für Lehrerfortbildung, Lehrplanentwicklung und Medien
Internet: http://www.thillm.de
Windham, D.M., & Chapman, D.W., (1990). The Evaluation of Educational Efficiency: Constraints, Issues, and Policies. Advances in Educational Productivity Series. Vol.1. Greenwich, Conn.: JAI Press.
ΥΕΠΘ/Παιδαγωγικό Ινστιτούτο (2008). Η ποιότητα στην εκπαίδευση: Έρευνα για την αξιολόγηση ποιοτικών χαρακτηριστικών του συστήματος Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Αθήνα.

Developed by Okeanis